Sluikverbranden & stoken

Stoken in tuin? Neen, dat kan niet!

Heel wat mensen verbranden nog steeds zelf hun tuinafval, bijvoorbeeld in een ton of op een hoopje in de tuin. Nochtans is dit streng verboden. Het opstoken van afval is altijd verboden, zowel binnen als buiten. Logisch, want de stoffen die vrijkomen zijn erg schadelijk zowel voor het milieu als voor de gezondheid. Bovendien kan je je buren hinderen met de rook en de stank!

Het opstoken van tuinafval en snoeiafval wordt onder meer geregeld door de Vlaamse Milieuwetgeving, het Veldwetboek en het Bosdecreet. Het verbranden van louter plantaardige afvalstoffen afkomstig van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen en eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden kan, mits voldaan wordt aan bepaalde afstandsregels. Zo is het volgens het Veldwetboek verboden vuur aan te steken op minder dan honderd meter afstand van huizen, bossen, heiden, boomgaarden en hagen. Het Bosdecreet voegt daar nog aan toe dat het stoken in bossen of binnen 100 m van een bos(je) enkel kan met een machtiging van Bosbeheer.

Samengevat kan je stellen dat het opstoken van tuin- en snoeiafval enkel kan op voorwaarde dat de stookplaats zich op tenminste 100 meter afstand van alle begroeiing en bebouwing bevindt. In de praktijk zijn er zeer weinig plaatsen die aan deze eis voldoen, zeker in de woonzones. Daarom kunnen we gerust spreken van een verbrandingsverbod in onze woonwijken.

Een verwittigd man of vrouw… is er twee waard!

Voor het verbranden van groenafval zijn er nochtans milieuvriendelijke alternatieven. Het meest eenvoudige is natuurlijk een onderhoudsvriendelijke tuin. Vervolgens is zelf composteren nog altijd de manier bij uitstek om klein organisch afval te verwerken. Verder is er de selectieve huis-aan-huis ophaling via de groene GFT-bak. Snoeihout kan je ook afvoeren naar het containerpark en vindt zo zijn weg naar de grootschalige composteerinstallaties. Ook het (laten) versnipperen tot mulchmateriaal om terug te gebruiken in de tuin is een mogelijkheid, maar overdrijf daarbij niet met het te frequent of langdurig gebruik van de hakselaar omdat dit vaak eveneens ergernis wekt bij de omwonenden. Het is ook belangrijk om hierbij op te merken dat de lege kavel in de straat of het bos aan de overkant géén alternatief is om je tuinafval kwijt te raken, dit zorgt immers voor overbemesting en stimuleert de groei van braam, netels en dergelijke. Dit is trouwens sluikstorten en is strafbaar. Meer informatie kan je verkrijgen bij de dienst grondgebiedszaken, afdeling milieu.

Sluikverbranden

25% van de dioxine-uitstoot wordt veroorzaakt door vuurtjes in de tuin!

Volgens het Milieu-en natuurrapport Vlaanderen 2001 is het illegaal verbranden van afvalstoffen in open lucht verantwoordelijk voor 25% van de totale dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Ter vergelijking, huisvuilverbrandingsinstallaties vertegenwoordigen slechts een aandeel van minder dan 0,5%. Niettemin hebben zij een een zeer kwalijke reputatie. De verbranding van (tuin)afval in open lucht door particulieren tast de Vlaamse milieu- en leefkwaliteit dus ernstig aan.

Sluikverbranden een probleem?
Dioxines onstaan bij verbrandingsprocessen in aanwezigheid van chloorbronnen: plasticafval, PVCflessen, bewerkt hout (geverfd hout, vernist hout, verlijmde spaanderplaten, vezelplaten, multiplexplaten verhard of bedekt met PVC, hout met brandvertragende middelen,…). Wanneer je dus in je kachel en open haard of in open lucht afvalstoffen verbrandt, stelt zich een ernstig probleem. Zo tonen recente metingen aan dat de dioxine-uitstoot bij verbranding van afval in open lucht tot 5.000 maal hoger kan oplopen dan in een huisvuilverbrandingsinstallatie. Ook de verbranding van eerder onschuldig ogend tuinafval zoals snoeihout en bladeren blijkt aanzienlijke concentraties aan dioxines, stof en PAK’s (polycyclische aromatische koolwaterstoffen) te veroorzaken. Een Vlaamse studie toont aan dat de bevolking voor bijna 40% bijdraagt tot de totale dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Het verbranden van afvalstoffen in tonnetjes, tuinafvaloventjes en open vuren is hierbij verantwoordelijk voor zo’n 25%.

Schadelijk voor de gezondheid
De meest schadelijke stoffen die vrijkomen bij particuliere afvalverbranding zijn dioxines, PAK’s (polycylcische aromatische koolwaterstoffen), fijn stof en zware metalen. PAK's en dioxines neem je hoofdzakelijk op via je voeding. Ze stapelen zich op in je lichaam. Beide stoffen hebben uiteenlopende schadelijke effecten op de gezondheid (kanker, verstoring afweersysteem, effect op hormonen,…). Fijn stof kan op korte termijn bestaande gezondheidsproblemen als luchtwegeninfecties en astma verergeren. Bij langdurige blootstelling kan fijn stof leiden tot astma of chronische bronchitis, met benauwdheid, piepende ademhaling en hoesten als gevolg.

Verbrandingsverbod
De Vlaamse milieureglementering verbiedt het verbranden van afvalstoffen. Er is evenwel een uitzondering voorzien voor plantaardige afvalstoffen afkomstig van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen of eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden op voorwaarde dat de stookplaats zich op ten minste honderd meter afstand van alle begroeiing en bebouwing bevindt. In de praktijk zijn er zeer weinig plaatsen die aan deze eis voldoen, zeker in de woonzones. Een verwittigd man (of vrouw…) is er twee waard!

Voorkomen is beter dan genezen
Voor het verbranden van afval en/of groenafval zijn er nochtans milieuvriendelijke alternatieven. In de eerste plaats is er de selectieve huis-aan-huis ophaling van verschillende afvalstromen. In tal van gemeenten kunnen de inwoners met een aantal afvalstromen terecht in het containerpark. Zelf composteren is nog altijd de manier bij uitstek om organisch afval te verwerken. Snoeihout kan je afvoeren naar de groencontainer op het containerpark en vindt zo zijn weg naar de grootschalige composteerinstallaties. Wie over een hakselaar beschikt, zal niet lang twijfelen om zijn snoeihout te versnipperen tot mulchmateriaal. Maar ook onversnipperd kan je snoeihout nuttig aanwenden in je tuin. Voor meer suggesties kan je je wenden tot je compostmeester.

Voor klachten hieromtrent kan je je best tot de lokale politie wenden.

Zie ook:
Volgens het Milieu-en natuurrapport Vlaanderen 2001 is het illegaal verbranden van afvalstoffen in open lucht verantwoordelijk voor 25% van de totale dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Ter vergelijking, huisvuilverbrandingsinstallaties vertegenwoordigen slechts een aandeel van minder dan 0,5%. Niettemin hebben zij een een zeer kwalijke reputatie. De verbranding van (tuin)afval in open lucht door particulieren tast de Vlaamse milieu- en leefkwaliteit dus ernstig aan. Dioxines onstaan bij verbrandingsprocessen in aanwezigheid van chloorbronnen: plasticafval, PVCflessen, bewerkt hout (geverfd hout, vernist hout, verlijmde spaanderplaten, vezelplaten, multiplexplaten verhard of bedekt met PVC, hout met brandvertragende middelen, …).

Wanneer je dus in je kachel en open haard of in open lucht afvalstoffen verbrandt, stelt zich een ernstig probleem. Zo tonen recente metingen aan dat de dioxine-uitstoot bij verbranding van afval in open lucht tot 5000 maal hoger kan oplopen dan in een huisvuilverbrandingsinstallatie. Ook de verbranding van eerder onschuldig ogend tuinafval zoals snoeihout en bladeren blijkt aanzienlijke concentraties aan dioxines, stof en PAK’s (polycyclische aromatische koolwaterstoffen) te veroorzaken.

Een Vlaamse studie toont aan dat de bevolking voor bijna 40% bijdraagt tot de totale dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Het verbranden van afvalstoffen in tonnetjes, tuinafvaloventjes en open vuren is hierbij verantwoordelijk voor zo’n 25%.De meest schadelijke stoffen die vrijkomen bij particuliere afvalverbranding zijn dioxines, PAK’s (polycylcische aromatische koolwaterstoffen), fijn stof en zware metalen. PAK's en dioxines neem je hoofdzakelijk op via je voeding. Ze stapelen zich op in je lichaam. Beide stoffen hebben uiteenlopende schadelijke effecten op de gezondheid (kanker, verstoring afweersysteem, effect op hormonen, …) Fijn stof kan op korte termijn bestaande gezondheidsproblemen als luchtwegeninfecties en astma verergeren. Bij langdurige blootstelling kan fijn stof leiden tot astma of chronische bronchitis, met benauwdheid, piepende ademhaling en hoesten als gevolg.

De Vlaamse milieureglementering verbiedt het verbranden van afvalstoffen. Er is evenwel een uitzondering voorzien voor plantaardige afvalstoffen afkomstig van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen of eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden op voorwaarde dat de stookplaats zich op ten minste honderd meter afstand van alle begroeiing en bebouwing bevindt. In de praktijk zijn er zeer weinig plaatsen die aan deze eis voldoen, zeker in de woonzones. Een verwittigd man (of vrouw…) is er twee waard!Voor het verbranden van afval en/of groenafval zijn er nochtans milieuvriendelijke alternatieven. In de eerste plaats is er de selectieve huis-aan-huis ophaling van verschillende afvalstromen. In tal van gemeenten kunnen de inwoners met een aantal afvalstromen terecht in het containerpark. Zelf composteren is nog altijd de manier bij uitstek om organisch afval te verwerken. Snoeihout kan je afvoeren naar de groencontainer op het containerpark en vindt zo zijn weg naar de grootschalige composteerinstallaties. Wie over een hakselaar beschikt, zal niet lang twijfelen om zijn snoeihout te versnipperen tot mulchmateriaal. Maar ook onversnipperd kan je snoeihout nuttig aanwenden in je tuin. Voor meer suggesties kan je je wenden tot je compostmeester. klachten hieromtrent kan u zich best tot de lokale politie wenden.zie ook:

STOKEN

I. Afdeling Algemeen Milieu- en Natuurbeheer, Sectie Lucht

Slimmer stoken: Tips voor een goed gebruik van uw kachel, open haard of terrashaard !

II. Vlarem - Veldwetboek - Bosdecreet

Het opstoken van tuinafval en snoeiafval wordt onder meer geregeld door het Vlarem, het Veldwetboek en het Bosdecreet

Volgens het Vlarem is het opstoken in open lucht van elke afvalstof verboden, uitgezonderd plantaardige afvalstoffen afkomstig van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen en eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden

Opgelet! Hierbij moet wel rekening gehouden worden met de afstanden zoals bepaald in het Veldwetboek: het is verboden vuur aan te steken op minder dan honderd meter afstand van huizen, bossen, heiden, boomgaarden, hagen. Het speelt dus geen rol of je in woongebied zit of niet, het is de afstandsregel die telt.

Volgens het Bosdecreet is het in alle bossen en binnen een afstand van honderd meter tot de bossen verboden de bomen, de levende bodemvegetatie, de dode plantenresten, het strooisel, het afval van de exploitatie, het verzamelde vuilnis in brand te steken, om welk motief dan ook, behoudens machtiging door het Bosbeheer (Bos en Groen) verleend, onder de voorwaarden en in de omstandigheden door het Bosbeheer bepaald met uitzondering van wettelijk verplichte verbrandingen. Anders gezegd stoken in bossen of binnen een afstand van honderd meter van bossen kan enkel mits een vergunning van Bos en Groen.

Verbrandingsverbod: Kortom, het opstoken van tuin- en snoeiafval kan enkel op voorwaarde dat de stookplaats zich op ten minste 100 meter afstand van alle begroeiing en bebouwing bevindt. In de praktijk zijn er zeer weinig plaatsen die aan deze eis voldoen, zeker in de woonzones. Een verwittigd man of vrouw… is er twee waard!

Navigatie: Bodem \| Hinder \| Geluid \| Individuele behandeling afvalwater \| Klachten \| Mazoutopslag \| Milieujaarprogramma \| Milieukenniscentrum \| Milieuloket \| Milieuvergunningen \| Overwelving baangrachten \| Saneringsbijdrage / afvalwaterheffing \| Sluikverbranden & stoken \| Visienota leefmilieu \| Wetgeving \| dieren \| Lucht ------------------------------------------------------------------
U bevind zicht hier : HomeMILIEU & GROEN>Milieu>Sluikverbranden & stoken ------------------------------------------------------------------
	Stoken in tuin? Neen, dat kan niet! Heel wat mensen verbranden nog steeds zelf hun tuinafval, bijvoorbeeld in een ton of op een hoopje in de tuin. Nochtans is dit streng verboden. Het opstoken van afval is altijd verboden, zowel binnen als buiten. Logisch, want de stoffen die vrijkomen zijn erg schadelijk zowel voor het milieu als voor de gezondheid. Bovendien kan je je buren hinderen met de rook en de stank! Het opstoken van tuinafval en snoeiafval wordt onder meer geregeld door de Vlaamse Milieuwetgeving, het Veldwetboek en het Bosdecreet. Het verbranden van louter plantaardige afvalstoffen afkomstig van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen en eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden kan, mits voldaan wordt aan bepaalde afstandsregels. Zo is het volgens het Veldwetboek verboden vuur aan te steken op minder dan honderd meter afstand van huizen, bossen, heiden, boomgaarden en hagen. Het Bosdecreet voegt daar nog aan toe dat het stoken in bossen of binnen 100 m van een bos(je) enkel kan met een machtiging van Bosbeheer. Samengevat kan je stellen dat het opstoken van tuin- en snoeiafval enkel kan op voorwaarde dat de stookplaats zich op tenminste 100 meter afstand van alle begroeiing en bebouwing bevindt. In de praktijk zijn er zeer weinig plaatsen die aan deze eis voldoen, zeker in de woonzones. Daarom kunnen we gerust spreken van een verbrandingsverbod in onze woonwijken. Een verwittigd man of vrouw… is er twee waard! Voor het verbranden van groenafval zijn er nochtans milieuvriendelijke alternatieven. Het meest eenvoudige is natuurlijk een onderhoudsvriendelijke tuin. Vervolgens is zelf composteren nog altijd de manier bij uitstek om klein organisch afval te verwerken. Verder is er de selectieve huis-aan-huis ophaling via de groene GFT-bak. Snoeihout kan je ook afvoeren naar het containerpark en vindt zo zijn weg naar de grootschalige composteerinstallaties. Ook het (laten) versnipperen tot mulchmateriaal om terug te gebruiken in de tuin is een mogelijkheid, maar overdrijf daarbij niet met het te frequent of langdurig gebruik van de hakselaar omdat dit vaak eveneens ergernis wekt bij de omwonenden. Het is ook belangrijk om hierbij op te merken dat de lege kavel in de straat of het bos aan de overkant géén alternatief is om je tuinafval kwijt te raken, dit zorgt immers voor overbemesting en stimuleert de groei van braam, netels en dergelijke. Dit is trouwens sluikstorten en is strafbaar. Meer informatie kan je verkrijgen bij de dienst grondgebiedszaken, afdeling milieu. Sluikverbranden 25% van de dioxine-uitstoot wordt veroorzaakt door vuurtjes in de tuin! Volgens het Milieu-en natuurrapport Vlaanderen 2001 is het illegaal verbranden van afvalstoffen in open lucht verantwoordelijk voor 25% van de totale dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Ter vergelijking, huisvuilverbrandingsinstallaties vertegenwoordigen slechts een aandeel van minder dan 0,5%. Niettemin hebben zij een een zeer kwalijke reputatie. De verbranding van (tuin)afval in open lucht door particulieren tast de Vlaamse milieu- en leefkwaliteit dus ernstig aan. Sluikverbranden een probleem? Dioxines onstaan bij verbrandingsprocessen in aanwezigheid van chloorbronnen: plasticafval, PVCflessen, bewerkt hout (geverfd hout, vernist hout, verlijmde spaanderplaten, vezelplaten, multiplexplaten verhard of bedekt met PVC, hout met brandvertragende middelen,…). Wanneer je dus in je kachel en open haard of in open lucht afvalstoffen verbrandt, stelt zich een ernstig probleem. Zo tonen recente metingen aan dat de dioxine-uitstoot bij verbranding van afval in open lucht tot 5.000 maal hoger kan oplopen dan in een huisvuilverbrandingsinstallatie. Ook de verbranding van eerder onschuldig ogend tuinafval zoals snoeihout en bladeren blijkt aanzienlijke concentraties aan dioxines, stof en PAK’s (polycyclische aromatische koolwaterstoffen) te veroorzaken. Een Vlaamse studie toont aan dat de bevolking voor bijna 40% bijdraagt tot de totale dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Het verbranden van afvalstoffen in tonnetjes, tuinafvaloventjes en open vuren is hierbij verantwoordelijk voor zo’n 25%. Schadelijk voor de gezondheid De meest schadelijke stoffen die vrijkomen bij particuliere afvalverbranding zijn dioxines, PAK’s (polycylcische aromatische koolwaterstoffen), fijn stof en zware metalen. PAK's en dioxines neem je hoofdzakelijk op via je voeding. Ze stapelen zich op in je lichaam. Beide stoffen hebben uiteenlopende schadelijke effecten op de gezondheid (kanker, verstoring afweersysteem, effect op hormonen,…). Fijn stof kan op korte termijn bestaande gezondheidsproblemen als luchtwegeninfecties en astma verergeren. Bij langdurige blootstelling kan fijn stof leiden tot astma of chronische bronchitis, met benauwdheid, piepende ademhaling en hoesten als gevolg. Verbrandingsverbod De Vlaamse milieureglementering verbiedt het verbranden van afvalstoffen. Er is evenwel een uitzondering voorzien voor plantaardige afvalstoffen afkomstig van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen of eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden op voorwaarde dat de stookplaats zich op ten minste honderd meter afstand van alle begroeiing en bebouwing bevindt. In de praktijk zijn er zeer weinig plaatsen die aan deze eis voldoen, zeker in de woonzones. Een verwittigd man (of vrouw…) is er twee waard! Voorkomen is beter dan genezen Voor het verbranden van afval en/of groenafval zijn er nochtans milieuvriendelijke alternatieven. In de eerste plaats is er de selectieve huis-aan-huis ophaling van verschillende afvalstromen. In tal van gemeenten kunnen de inwoners met een aantal afvalstromen terecht in het containerpark. Zelf composteren is nog altijd de manier bij uitstek om organisch afval te verwerken. Snoeihout kan je afvoeren naar de groencontainer op het containerpark en vindt zo zijn weg naar de grootschalige composteerinstallaties. Wie over een hakselaar beschikt, zal niet lang twijfelen om zijn snoeihout te versnipperen tot mulchmateriaal. Maar ook onversnipperd kan je snoeihout nuttig aanwenden in je tuin. Voor meer suggesties kan je je wenden tot je compostmeester. Voor klachten hieromtrent kan je je best tot de lokale politie wenden. Zie ook: Volgens het Milieu-en natuurrapport Vlaanderen 2001 is het illegaal verbranden van afvalstoffen in open lucht verantwoordelijk voor 25% van de totale dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Ter vergelijking, huisvuilverbrandingsinstallaties vertegenwoordigen slechts een aandeel van minder dan 0,5%. Niettemin hebben zij een een zeer kwalijke reputatie. De verbranding van (tuin)afval in open lucht door particulieren tast de Vlaamse milieu- en leefkwaliteit dus ernstig aan. Dioxines onstaan bij verbrandingsprocessen in aanwezigheid van chloorbronnen: plasticafval, PVCflessen, bewerkt hout (geverfd hout, vernist hout, verlijmde spaanderplaten, vezelplaten, multiplexplaten verhard of bedekt met PVC, hout met brandvertragende middelen, …). Wanneer je dus in je kachel en open haard of in open lucht afvalstoffen verbrandt, stelt zich een ernstig probleem. Zo tonen recente metingen aan dat de dioxine-uitstoot bij verbranding van afval in open lucht tot 5000 maal hoger kan oplopen dan in een huisvuilverbrandingsinstallatie. Ook de verbranding van eerder onschuldig ogend tuinafval zoals snoeihout en bladeren blijkt aanzienlijke concentraties aan dioxines, stof en PAK’s (polycyclische aromatische koolwaterstoffen) te veroorzaken. Een Vlaamse studie toont aan dat de bevolking voor bijna 40% bijdraagt tot de totale dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Het verbranden van afvalstoffen in tonnetjes, tuinafvaloventjes en open vuren is hierbij verantwoordelijk voor zo’n 25%.De meest schadelijke stoffen die vrijkomen bij particuliere afvalverbranding zijn dioxines, PAK’s (polycylcische aromatische koolwaterstoffen), fijn stof en zware metalen. PAK's en dioxines neem je hoofdzakelijk op via je voeding. Ze stapelen zich op in je lichaam. Beide stoffen hebben uiteenlopende schadelijke effecten op de gezondheid (kanker, verstoring afweersysteem, effect op hormonen, …) Fijn stof kan op korte termijn bestaande gezondheidsproblemen als luchtwegeninfecties en astma verergeren. Bij langdurige blootstelling kan fijn stof leiden tot astma of chronische bronchitis, met benauwdheid, piepende ademhaling en hoesten als gevolg. De Vlaamse milieureglementering verbiedt het verbranden van afvalstoffen. Er is evenwel een uitzondering voorzien voor plantaardige afvalstoffen afkomstig van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen of eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden op voorwaarde dat de stookplaats zich op ten minste honderd meter afstand van alle begroeiing en bebouwing bevindt. In de praktijk zijn er zeer weinig plaatsen die aan deze eis voldoen, zeker in de woonzones. Een verwittigd man (of vrouw…) is er twee waard!Voor het verbranden van afval en/of groenafval zijn er nochtans milieuvriendelijke alternatieven. In de eerste plaats is er de selectieve huis-aan-huis ophaling van verschillende afvalstromen. In tal van gemeenten kunnen de inwoners met een aantal afvalstromen terecht in het containerpark. Zelf composteren is nog altijd de manier bij uitstek om organisch afval te verwerken. Snoeihout kan je afvoeren naar de groencontainer op het containerpark en vindt zo zijn weg naar de grootschalige composteerinstallaties. Wie over een hakselaar beschikt, zal niet lang twijfelen om zijn snoeihout te versnipperen tot mulchmateriaal. Maar ook onversnipperd kan je snoeihout nuttig aanwenden in je tuin. Voor meer suggesties kan je je wenden tot je compostmeester. klachten hieromtrent kan u zich best tot de lokale politie wenden.zie ook: website politie website vlaanderen STOKEN I. Afdeling Algemeen Milieu- en Natuurbeheer, Sectie Lucht Slimmer stoken: Tips voor een goed gebruik van uw kachel, open haard of terrashaard ! II. Vlarem - Veldwetboek - Bosdecreet Het opstoken van tuinafval en snoeiafval wordt onder meer geregeld door het Vlarem, het Veldwetboek en het Bosdecreet Volgens het Vlarem is het opstoken in open lucht van elke afvalstof verboden, uitgezonderd plantaardige afvalstoffen afkomstig van het onderhoud van tuinen, de ontbossing of ontginning van terreinen en eigen bedrijfslandbouwkundige werkzaamheden Opgelet! Hierbij moet wel rekening gehouden worden met de afstanden zoals bepaald in het Veldwetboek: het is verboden vuur aan te steken op minder dan honderd meter afstand van huizen, bossen, heiden, boomgaarden, hagen. Het speelt dus geen rol of je in woongebied zit of niet, het is de afstandsregel die telt. Volgens het Bosdecreet is het in alle bossen en binnen een afstand van honderd meter tot de bossen verboden de bomen, de levende bodemvegetatie, de dode plantenresten, het strooisel, het afval van de exploitatie, het verzamelde vuilnis in brand te steken, om welk motief dan ook, behoudens machtiging door het Bosbeheer (Bos en Groen) verleend, onder de voorwaarden en in de omstandigheden door het Bosbeheer bepaald met uitzondering van wettelijk verplichte verbrandingen. Anders gezegd stoken in bossen of binnen een afstand van honderd meter van bossen kan enkel mits een vergunning van Bos en Groen. Verbrandingsverbod: Kortom, het opstoken van tuin- en snoeiafval kan enkel op voorwaarde dat de stookplaats zich op ten minste 100 meter afstand van alle begroeiing en bebouwing bevindt. In de praktijk zijn er zeer weinig plaatsen die aan deze eis voldoen, zeker in de woonzones. Een verwittigd man of vrouw… is er twee waard!